Пяшчотаю сваёй... (на бел. яз.)
Пяшчотаю сваёй без зброі
Ты можаш узяць мяне.
Не разумею: мары, думкі, мроі
Ў вясне, у ва мне, бы ў сне, Читать дальше »
Пяшчотаю сваёй без зброі
Ты можаш узяць мяне.
Не разумею: мары, думкі, мроі
Ў вясне, у ва мне, бы ў сне, Читать дальше »
Пакідаю цябе я ў верасні нашым
І ніколі ў абдымкі рук не пацягну.
Мы адкажам, за ўсё перад сэрцам адкажам,
Калі будзем шукаць у іншых песнях вясну. Читать дальше »
Ці будзеш мне каханым мужам,
Калі з табою возьмем шлюб?
Ці будзеш ты назло ўсім сцюжам
Жыццёвым мне заўсёды люб? Читать дальше »
Я ўсё сядзела і чакала,
А вечар еў дарэмны час.
Так горача цябе кахала,
Ды вечар еў дарэмны час. Читать дальше »
Ты пакінуў мяне –
Хмары ўраз перасталі
Мітусіцца, і дождж б’е халодны зямлю.
Ты пакінуў мяне... Читать дальше »
У сэрца ўсе зоркі з нябёсаў ляцелі,
У душу ўсе песні адразу плылі.
І летуцені мяне захацелі
Самай шчаслівай зрабіць на зямлі! Читать дальше »
Прыйшоў...
Так добра, калі цябе няма
І добра, калі ты ёсць.
Прабачце, я мо зноў Читать дальше »
У натоўпе горада згубіла
Я свае каханні-летуцені.
Засталося сэрцу толькі “была”,
І душы пакінутыя цені Читать дальше »
Не ўзняўшы вочы, ціхае “бывай”
Ты вымавіў бы так, на развітанне.
А сэрца мне шаптала: “забывай,
Бо гэты позірк толькі на растанне”. Читать дальше »
Я адчыніла дзверы,
А там прыйшло
Наша растанне.
Мне не хапіла веры, Читать дальше »